18 lipca odszedł nasz kolega: Wiesiek Dębski.

Zdjęcie z konta „facebook” WD.
_______________________________________________

[Antoni Dragan, 24 lipca 2025 r., Cmentarz Północny w Warszawie, pożegnanie Kolegi Wiesława Dębskiego]

Droga Rodzino Wiesława,

Przeżywamy z Wami odejście  Wiesia i bardzo Wam współczujemy. Szczególne myśli i słowa naszego współczucia  kierujemy do dzieci Wiesia, do córki Agaty i syna Łukasza oraz do Waszych rodzin!

Choć śmierć zabiera życie, to nie zabiera, i nie może na szczęście zabrać dobrych wspomnień. Dlatego pragnę pożegnać Wiesia w imieniu kolegów,  którzy mieli możliwość przed wielu laty pracować z Nim w kierownictwie studenckiej organizacji.

Polityczne i społeczne  wybory, dokonane  przez Wiesia w czasie studiów na poznańskiej politologii spowodowały, że w grudniu 1980 roku – z woli delegatów na III Zjazd Socjalistycznego Związku Studentów Polskich – spotkaliśmy się  w jednym Komitecie Wykonawczym  Rady Naczelnej SZSP.

Przyjechaliśmy do Warszawy z różnych ośrodków akademickich. Pracowaliśmy razem tylko przez dwa lata, w okresie bardzo szczególnym  w naszej historii, bo w latach 1980-82. Żyjąc wtedy bardzo „szybko”, bo taka była dynamika wydarzeń w tamtych latach,  mogliśmy się jednocześnie dobrze poznać i zaprzyjaźnić. Wspólna praca i odpowiedzialność  za losy Organizacji tak nas wtedy pochłaniała, że często spędzaliśmy ze sobą więcej czasu niż z naszymi rodzinami. Wiesio odpowiadał w naszym zespole za sprawy informacji i propagandy, obszar  niezwykle ważny i jednocześnie bardzo trudny do skutecznego prowadzenia.

SZSP musiało w czasie narastania sporów politycznych  w środowisku studenckim, strajków i rywalizacji o wpływy z innymi organizacjami, zbudować sobie na nowo dobre relacje ze środowiskiem dziennikarskim. Wszystko to wymagało od osoby odpowiadającej za te sprawy szczególnych umiejętności oraz wiarygodności i cierpliwości w postępowaniu.  To wtedy zbudowane zostały  w SZSP podstawy partnerskich relacji  z klubami dziennikarzy studenckich, utworzona została agencja informacyjna oraz sprawny system informowania  naszych organizacji uczelnianych o ważnych wydarzeniach i stanowiskach Organizacji w tych sprawach.  Zrealizowane zostało to wszystko przez zespół, którym z ogromnym powodzeniem  w tym czasie, kierował Wiesiek. Praca jaką wykonał została doceniona na IV zjeździe SZSP w listopadzie 1982 roku. Wiesio otrzymał za swoją pracę absolutorium od delegatów. Pamiętam dobrze jak wiele radości i satysfakcji sprawiła Mu ta decyzja delegatów! 

Po zakończeniu naszej wspólnej studenckiej przygody  z ogromną satysfakcją obserwowaliśmy  jak rozwijała się zawodowa droga  naszego Przyjaciela. Spotykając się od początku lat ‘90 ubiegłego wieku, zawsze w październiku, na dorocznych spotkaniach naszego Komitetu Wykonawczego Rady Naczelnej Socjalistycznego Związku Studentów Polskich mogliśmy przy okazji poznawać także bieżące komentarze polityczne Wiesia i Jego oceny sytuacji na lewicy. To był zawsze dodatkowy bonus tych spotkań.  Analizowanie  sytuacji politycznej i jej komentowanie było bowiem pasją, a może nawet  w jakimś stopniu cechą Jego osobowości. Robił to zawsze bez agresji i ataków personalnych, tak dominujących dzisiaj w dziennikarstwie i w komentowaniu. Wiesiek pozostał wierny swoim wyborom  politycznym z czasów studenckich i postawę  tę potwierdzał całym swoim zachowaniem.  Ostatnie  takie „komitetowe” spotkanie odbyliśmy z udziałem Wiesia 24 października 2018 roku. Niestety podstępna choroba uniemożliwiła Mu udział w kolejnych spotkaniach. 

Drogi Wiesiu,

Dzisiaj, na końcu Twojej ziemskiej drogi,  możemy już tylko powiedzieć, że  jesteśmy bardzo dumni z tego, że mogliśmy Ciebie poznać, że mogliśmy z Tobą przez pewien czas pracować, i że ta praca – jak to niestety często bywa teraz w Polsce – nie poróżniła nas, ale zbliżyła do siebie. Sprawiła jednocześnie, że i później przez wiele lat chcieliśmy podtrzymywać nasze kontakty, znajomości i przyjaźnie. Dziękujemy Ci za to wszystko co zrobiłeś, dziękujemy Ci za to, jak pracowałeś i w jaki sposób  zapisałeś swoją kartę w historii Socjalistycznego Związku Studentów Polskich.

Zachowamy Cię na zawsze w naszej wdzięcznej pamięci!

Wieczna cześć Twojej pamięci, pamięci Wiesława Dębskiego!!